விடியல் சாட்சி

இன்னும் சிறிது விழித்திருந்தால்

விடியலைச் சந்திக்கலாம்

இதுவரை வாராத தூக்கம்

இப்போது வருமெனின்

முதல் துண்டு வெளிச்சம்

இருளுடன் கலந்து

விடியல் பூக்கும் சித்திரத்தைக் காண முடியாது

இரவெல்லாம் விழித்திருந்தமைக்கு

இந்த ஆறுதல் கிடைக்கட்டும்

உறக்கமின்மை ஒரு பரிசு

புற அமைதியை அனுபவிக்கும் சந்தர்ப்பம்

அக அமைதியை இழந்து

ஒரே தன்மையான

பல்வேறு சிந்தனைகள்

குறுக்கும் நெடுக்குமாக ஓடி

தூக்கத்தை தூர நிறுத்தி

விதிக்கப்பட்ட தண்டனைக்கு சிறு ஊதியம்

தலையோ தலைப்பாகையோ

உருளப்போவது எதுவாயினும் சரி

விடியல் காட்சியைக்

கண்டு களிக்கத் தயாராகிவிட்டேன்

Posted in Poems | Leave a comment

மந்திரம் – இணைவு – மண்டலம்

“அடிப்படையான, உள்ளார்ந்த மனதின் தெளிவான ஒளியே உன்  இயல்பு என்பதை நீ உணரும் வரை, நீ புறப்பொருள் நிலையுணரும் ஜீவனாய் இருக்கிறாய் ; ஆனால் உன்னுடைய கடையியல்பை உணர்ந்த பின்னரோ, நீ புத்தனாகிறாய்”

                                                                                                             – தலாய் லாமா     

தாந்த்ரீக பௌத்தத்தின் வடிவம் வஜ்ரயானம் ; வஜ்ரம் என்றால் சமஸ்கிருதத்தில் “மின்னல்” அல்லது “வைரம்” என்று பொருள். பௌத்த வரலாற்றில், மகாயான ஊக சிந்தனைகளிலிருந்து பௌத்த உயர் இலக்குகளை தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அரங்கேற்றுதலை நோக்கிய நகர்வை வஜ்ரயானம் வலியுறுத்துகிறது. “வஜ்ரம்” எனும் சொல் ஒரு மனிதனுள் இருக்கும் முற்றிலும் உண்மையான, அழியாததுமாகிய ஒன்றை குறிக்கும் ; அது தன்னைப் பற்றியும் தன்னியல்பைப்  பற்றியும் அம்மனிதன் எண்ணும் புனைவுகளுக்கு எதிரானது.

வஜ்ரயானத்தை  மந்த்ரயானம் என்றும் அழைப்பர் ; ஏனெனில் மந்திரங்கள் வஜ்ரயானத்தின் முக்கியமான அம்சம். மந்திரங்களின் உச்சரிப்பு மனம் கட்டுப்பாட்டை இழந்து தன்னைப் பற்றிய புனைவுலகத்துக்குள்  வழி தவறி அலைவதிலிருந்து கிளைக்கும் சொல்லாட்சியை தடுப்பதற்கு உதவுகிறது. “குஹ்ய மந்த்ர யானம்” என்றும் இப்பௌத்தப் பிரிவு அழைக்கப்படுகிறது. “குஹ்ய” என்றால் “மறைந்திருப்பது”. யதார்த்தத்தை அறியும் செயல் முறையின் உணர்ந்தறிய முடியாத்தன்மையை விவரிக்கும் சொல் இது.

தத்துவார்த்தமாக, மனத்தின் இறுதித்தன்மையை பேசும் யோகசார பௌத்தத்தின் கருத்து மற்றும் சார்பியல் வாத கொள்கைகளை உண்மை என்று ஏற்றுக்கொள்வதற்கு எதிரான மத்யமிகா தத்துவம் – இரண்டையும் உருவடிவமாக வஜ்ரயானம் திகழ்கிறது. அக அனுபவங்களை கையாளும் வஜ்ரயான நூல்கள் அடையாள, சங்கேத மொழியை உள்ளடக்கியவையாய் இருக்கின்றன. இந்த அடையாளங்களும் சங்கேதங்களும் வஜ்ரயானத்தை பின்பற்றுவோரின் சொந்த அக அனுபவங்களுக்கு தூண்டுதலாக இருக்கும் வண்ணம் படைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.  இதன் வாயிலாக வரலாற்றுப் புத்தரின் அறிவொளி அனுபவங்களை மீட்டுப்பெறுதலே வஜ்ரயானத்தின் குறிக்கோள்.

மேல்பூச்சான வேறுபாடுடைய  இரண்டு எதிர் கொள்கைகள் உண்மையில் ஒன்றே என்பதை உணர்தலின் மூலமே அறிவொளி எழுகிறது என்பது வஜ்ரயானத்தின் கருதுகோள். செயலற்ற கருத்தியல்கள் எல்லாம் உரிய செயல்கள் வாயிலாக தீர்க்கப்படல் வேண்டும். உதாரணமாக, ஷுன்யதா (வெறுமை) மற்றும் பிரக்ஞா (மெய்ஞ்ஞானம்) எனும் கருத்தியல்கள் கருணா (கருணை) மற்றும் உபாயம் (Skillful Means) போன்ற செயல்களினாலேயே அர்த்தம் பெறும். இந்த அடைப்படை இருமையும் அதன் தீர்வும் பாலியல் சின்னங்கள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. உதாரணம் : யப்-யும் ( Yab-Yum )

Yab-Yum

இந்தியா, நேபாளம் மற்றும் திபெத்தின் பௌத்த கலைச்சித்தரிப்பு யப்-யும் ; ஆண் தெய்வம் ஒன்று தன் பெண் துணையுடனான பாலியல் அணைப்பின் உருவமைப்பே யப்-யும். செயல் சக்தி அல்லது வழிமுறையானது  (உபாயம் – ஆணாக உருவகிக்கப்பட்டது) ஞானத்துடனான (பிரக்ஞா – பெண்ணாக உருவகிக்கப்பட்டது) மறைபொருள்-கூடலை சித்தரிப்பதாக இது பொதுவாக புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. ஆன்மீக அறிவொளியைத் தேடும் முயற்சியில் தோற்றவுலகின் பொய் இருமைகளை முறியடிப்பதில் யப்-யும் இணைவின் புரிதல் அவசியம். பாலியல் கூடலின் பயன்பாடு இந்து தாந்த்ரீக மரபில் இருந்து பெறப்பட்டிருக்கலாம் என வல்லுநர்கள் கருதுகிறார்கள்.  சீன – ஜப்பானிய பௌத்தர்கள் யப் – யும்  சித்தரிப்பை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. திபெத்திலும் கூட மறைபொருள் முக்கியத்துவம் அறிந்து  முறையாக போதனை பெற்றவர்களுக்கு மட்டுமே யப்-யும் சித்திரங்கள் மீதான தியானம் அனுமதிக்கப்படுகிறது. பெண்-துணையுடன் இருக்கும் தெய்வங்களின் மீதான பிராத்தனைகள் மட்டுமே பயன் தரும் என்னும் நம்பிக்கையும் திபெத்தில் உண்டு. பிக்குகளாலும் சாதுக்களாலும் வழிபாட்டுக்காக ஏற்கப்படும் காவல் தெய்வங்களும் (yi-dam) மாறுபாடில்லாமல் யப்-யும் அணுகுமுறையை ஏற்பதாகவே திபெத்தில்  சித்தரிக்கப்படும்.

யோகசார பௌத்தம் வளர்ச்சி பெற்ற காலத்தில் அதனுடன் இயைந்து வளர்ந்தது என்பதைத் தவிர, வஜ்ரயானத்தின் வரலாற்று மூலம் பற்றிய தெளிவான தகவல் ஏதும் அறியக் கிடைக்கவில்லை ; ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் பதினொன்றாம் நூற்றாண்டு வரை தழைத்தோங்கிய வஜ்ரயானம் இந்தியாவை சுற்றியிருக்கும் நாடுகளில் நீடித்த செல்வாக்கை இன்றளவும் செலுத்தி  வருகிறது.   

vairo

வைரோசனரின் மண்டலம்

வஜ்ரயானத்தின் வளமான சித்திரக் கலைகள் புனித மண்டலத்தில் உச்சக்கட்டத்தை எட்டின. மண்டலம் எனப்படுவது பிரபஞ்சத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சித்தரிப்பு ; வஜ்ரயான பௌத்தத்தில் மண்டலங்கள் தியான ஊக்கிகள். ஆன்மீகச்சசடங்குகளை நிகழ்த்துவதற்காகவும் இந்த குறியீட்டு வரைபடங்கள் பயன்படுத்திக் கொள்ளப்படுகின்றன. பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட இடத்தில் பிரபஞ்சத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மண்டலங்கள் வரையப்பட்டு கடவுளர்களைத்  தாங்கிக் கொள்ளும்  வாங்கியாகவும், பிரபஞ்ச சக்திகளைக் குவிக்கும் புள்ளியாகவும் மணடலத்தை கருதும் ஐதீகம் இன்றும் தொடர்கிறது. நுண்ணுயிரான மனிதன் மானசீகமாக மண்டலத்துக்குள் “நுழைந்து” அதன் மையம் நோக்கி “நகர்தல்”  சிதைவு மற்றும் மீள் ஒருங்கிணைப்பு என்னும் பிரபஞ்ச செயல் முறைகளின் ஒப்புமை தியானமாக வஜ்ரயானத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பௌத்த மண்டலங்கள் இரு வகைப்படுவன ; ஒன்று, கர்ப்ப-தாது ; இம்மண்டலம் ஒன்றிலிருந்து பலவாக நகர்தலைக் குறிக்கும். இன்னொன்று வஜ்ர-தாது – பலவற்றிலிருந்து ஒன்று.

மண்டலங்கள் காகிதத்தில் அச்சிடப்பட்டதாக இருக்கலாம் ; துணியில் வரையப்பட்டதாக இருக்கலாம் ; சுத்தம் செய்யப்பட தரையில் வெள்ளை மற்றும் பலவித நிற கயிறுகளால் வரையப்படலாம் ; கோலங்களாக இருக்கலாம் ; பித்தளையில் வடிவமைத்ததாக இருக்கலாம் ; கற்களில் கட்டப்பட்டதாக இருக்கலாம். கற்களில் கட்டப்பட்ட மண்டலத்துக்கான மிகச் சிறந்த உதாரணம் – இந்தோனேசியாவில் இருக்கும் போரோபுதூர் நினைவுக் சின்னம் ; அங்கு ஸ்தூபத்தை வலம் வருதல் மையத்தை நோக்கிய சடங்குமுறையை அனுஷ்டிப்பதற்கு ஒப்பாகும்.

indo-boro-aerial_3030577c

போரோபுதூர் ஆலயம் – இந்தோனேசியா – எட்டாம் நூற்றாண்டு

 

 

Posted in சக்கரவாளம், Buddhism | Tagged , , , , , , , , , | 1 Comment

சமீபத்தில் ரசித்தவை

Taxi Driver

Taxi Driver

மிகவும் கொண்டாடப்படும் ஸ்கார்ஸீசியின் படம் – Taxi Driver. பார்த்து முடித்த பின் என்னை நானே கேட்டுக் கொண்டேன். அப்படி என்ன இருக்கிறது இப்படத்தில்? மீண்டுமொரு முறை பார்த்த பிறகு விளங்கியது….டாக்ஸி ட்ரைவர் ட்ராவிஸ் (ராபர்ட் டி நீரோ) கண்கள் வழி இப்படத்தை பார்க்க வேண்டும். அதற்காக சிரமப்பட வேண்டியதில்லை. காமிரா ட்ராவிஸின் கண்ணோட்டத்தின் மேல் மிக்க அனுதாபம் காட்டிய படியே படம் நெடுக பயணிக்கிறது. முதல் காட்சியில் டாக்ஸியின் ட்ரைவர் இருக்கையின் கண்ணோட்டத்தில், முன் கண்ணாடி வழியாக படத்தின் காமிரா இயங்குகிறதல்லவா? அது போலவே முழுக்க முழுக்க அவன் கண்ணோட்டத்திலேயே ”டாக்ஸி ட்ரைவர்” படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவன் போகும் சாலைகள் எல்லாம் குப்பை கூளங்களாக இருக்கின்றன. நகரமெங்கும் விலை மாதர்கள் சாலையோரங்களில் குழுமிய வண்ணம் இருக்கிறார்கள். ஒரு பெண் தோழியை சினிமா அழைத்துச் செல்லலாம் என்றால் கூட நீலத்திரைப் படம் தான் நியூயார்க் நகரில் திரையிடப்படுகிறது. அவன் சந்திக்கும் அரசியல்வாதிக்கு அவன் சொல்லும் பிரசினைகள் பற்றிக் கேட்பதில் ஆர்வம் இருப்பதில்லை. இத்தனையையும் விடுங்கள். ஓர் இள வயது விலைமாதுவை அவன் விடுவிக்கப்பார்க்கிறான். அந்தப் பெண்ணுக்கு அதில் இஷ்டமில்லை. எத்தனை கொடூரமான உலகம் இது! இதைச் சரி செய்தாக வேண்டும்! ஓர் ஆயுதக் கிடங்கையே உடைகளுக்கு நடுவில் மறைத்து வைத்துக் கொண்டு உலவ வேண்டும். அந்த இளம் வயது விலை மாதுவின் ”பிம்ப்”பை, அவள் அடிக்கடி செல்லும் விடுதியின் முதலாளியை, அவளின் வாடிக்கையாளர்களை….எல்லோரையும் போட்டுத் தள்ள வேண்டும்….விடுதியில் நடக்கும் “ஷுட் அவுட்டில்” அவன் இறந்தானா பிழைத்தானா என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் அவன் மீண்டும் டாக்ஸி ஓட்டும் காட்சி வருகிறது. இம்முறை டாக்ஸியின் முன் கண்ணாடி ஈரமாகாமல் சுத்தமாக இருக்கிறது. அவன் நீலப்படத்துக்கு அழைத்துச் சென்ற தோழி அவன் டாக்ஸியில் பயணிக்கிறாள். அவள் கொடுத்த பணத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் அவன் டாக்ஸியை ஓட்டிச் செல்கிறான். அவன் இறந்திருந்தானென்றால் கடைசிக் காட்சி அவன் மனதின் கனவாக இருந்திருக்கும். அவன் விழைந்திருக்கக் கூடிய மீட்பின் காட்சிகளாக இருக்கலாம் அவை. அவன் இறக்காமல் இருந்திருந்தால் அவன் இப்போது “நார்மல்” ஆகி விட்டான். தனிமைவயப்படுதலின், பிறருடன் சமூகத் தொடர்பு வைத்துக் கொள்ளும் திறம் இல்லாமையின் விளைவுகள் மீண்டும் அவனுள் எழக்கூடும்.

Bridge on the River Kwai

The Bridge on the River Kwai

The Bridge on the River Kwai  திரைப்படத்தின் முதன்மைப் பாத்திரம் – கர்னல் நிக்கல்ஸன். ராணுவ ஆஃபீசர்கள் போர்க்கைதிகளாக இருக்கும்போது அவர்களை உடலுழைப்பில் ஈடுபடுத்தலாகாது என்ற ஜெனீவா மாநாட்டு விதிமுறைகளை மீற இடங்கொடுக்காதிருக்கும் பாத்திரம். ஜப்பானிய ராணுவ கர்னல் சைடோ கர்னல் நிக்கல்ஸனை ஓர் இரும்புக் குடிசைக்குள் அடைக்கிறார். பாலத்தை கட்டி முடித்தல் நிக்கல்ஸனின் உதவியில்லாமல் சாத்தியமில்லை என்றறிந்த பின்னர் நிக்கல்ஸனின் நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டு எப்படியேனும் பாலத்தைக் கட்டிக் கொடுக்குமாறு வேண்டுகிறார் சைடோ. நிக்கல்ஸனின்  தலைமையில் அர்ப்பணிப்புடன் செயல்திறத்துடன் போர்க்கைதிகளால் பாலம் செவ்வனே கட்டி முடிக்கப்படுகிறது. இதற்கு நடுவே, பாலத்தை உடைப்பதற்காக ஓர் அணி கூட்டணிப் படைகளால் ரகசியமாக அனுப்பி வைக்கப்படுகின்றது. பாலத்தை உடைப்பதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்துவிட்டு பாலத்தை முதல் ரயில் கடந்து போகும் தருணத்திற்காக காத்திருக்கின்றனர். இதற்குள், கர்னல் நிக்கல்ஸன் ஏதோ சதித்திட்டம் நடப்பதாக உணர்ந்து அதைக் கண்டுபிடிப்பதற்காக வெடிகுண்டு வைக்கப்பட்டிருக்கும் இடத்தை நோக்கி நடக்க அவர் பின்னால் சைடோவும் பின் தொடர்ந்து வருகிறார். கட்டுப்பாடும், கடமையுணர்வும், பெருமிதமும் மிக்க நிக்கல்ஸன் தான் எந்த அணியில் இருக்கிறோம் என்பதை மறந்தவராய் பாலத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற உணர்வே மேலோங்கியவராய் சதித்திட்டத்தை கிட்டத்தட்ட வெளிப்படுத்திவிடும் படத்தின் உச்சகட்டம் பாத்திரங்களின் அவற்றின் நோக்கங்களின் ஊடாட்டமாக விரிகிறது. இறுதியில் பாத்திரங்கள் தத்தம் தன்மையில் நிலைத்தனவாய் வெறும் நிகழ்வுகளின் வரிசையாக படம் அபத்தமாக முடிவடையும் போது பால-உடைப்பை மறைந்திருந்து மேற்பார்வை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் கிளிப்டன் சொல்லும் வசனம் மிகப் பொருத்தம் – “Madness! … Madness!”

Posted in Uncategorized | Leave a comment

என்ன முடிவு!

 

 

எங்கிருந்தாய் இதுவரை?

விடையற்ற வினாவின்  

சுவாரஸ்யம் விரியும்   

 

இது சரியா?

விடை தேடும் பிரயத்தனம்  

விடுதலே மிகச்சரி  

 

எங்கு செல்கிறோம்?

இலக்குகள் தொலைத்து  

நிகழ்வுகள்  லயித்து  

வினாக்களில் திளைக்கிறோம்

 

என்ன முடிவு?

வினாக்குறி விலகி  

வியப்புக்குறி விழுந்து  

விடை  நிகழும்  

Posted in Uncategorized | 1 Comment

மழைநீர்ச்சுவை

அரட்டை கச்சேரி
முடிய
நள்ளிரவானது
முன்னறிவிப்பின்றி
கொட்டியது மழை
ஐந்து நிமிட
நடைத் தொலைவில் வீடு
ஸ்லிப்பர் தூக்கியிறைத்து
தோற்றுவித்த நீரூற்று பின் வர
வேகமாய் நடந்தேன்
தலையை நனைத்த நீர்
உதட்டில் பட்டு
உப்புக்கரித்தது
வீட்டை அடைந்து
தலை துவட்டி
வழிந்த துளிகளும்
உப்புகரித்தன
களைந்த சட்டையை
பிழிகையில் உருவாகியதோர்
அறைக் குட்டை
அரட்டையில்
வயது என்னவென்று கேட்ட நண்பரிடம் சொன்ன பொய்யின்
எண்ணுரு வடிவில்
உப்புக்கறையுடன்
வற்றிப் போனதந்த குட்டை
என் மூச்சிரைச்சல் நிற்கும் முன்னமே

Posted in Uncategorized | Leave a comment

இபா-வின் மதிப்புரை

இபா தன்னுடைய வலைதளத்தில் என் சிறுகதை தொகுப்பு – “டைசுங் நகரில் புத்தர் கோயிலுக்கு” மதிப்புரை எழுதியிருக்கிறார். முதுபெரும் எழுத்தாளருக்கு என் நன்றிகள்.  என் கால்கள் தரையில் மேவாமல் சற்று அந்தரத்திலேயே நிற்கின்றன.

டைசுங் நகரில் ஒரு புத்தர் கோயில்

 

EEPAA

டைசுங் நகரில் ஒரு புத்தர் கோயில்

Posted in Uncategorized | 2 Comments

மோகமும் முக்தியும்

Rab2

ஒரு கலைப்படைப்பை ரசிப்பதோ கணிப்பதோ அதை நாம் புரிந்துகொள்ளும் விதத்தில் இருக்கிறது. புரிந்து கொள்ளும் விதம் மாறும் போது அப்படைப்பை பற்றிய நம் முந்தைய கணிப்பும் மாறும். இதன் செயல் முறை விளக்கம் ஒன்று சமீபத்தில் நடந்தேறியது. 2008-இல் பார்த்த திரைப்படம். பார்த்துவிட்டு பொருளற்ற பொழுதுபோக்குப் படம்  என்று நான் பொருட்படுத்தாமல் விட்டுவிட்ட படம். மீசை மாற்றினால் ஆளே மாறிவிடுகிறானாக்கும்! நாயகிக்கு இரண்டு பேரும் ஒருவர் தான் என்று புரிந்து கொள்ளமுடியவில்லையாக்கும்! காதுல பூ! என்று குறை சொல்லிக் கொண்டே rab ne bana di jodi படத்தை பார்த்துவிட்டு தியேட்டரிலிருந்து வெளியே வந்தது இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது.

2009 இலிருந்து பஞ்சாபி பண்பாடு, இலக்கியம், ஆன்மீகம் மற்றும் வரலாறு பற்றிய சில புத்தகங்களை வாசிக்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது. சுஃபி இஸ்லாம் பற்றி இத்ரிஸ் ஷா எழுதிய புத்தகங்கள், புல்ஹே ஷாவின் கவிதைகளின் மொழிபெயர்ப்புகள், சீக்கியர்களின் புனித கிரந்தத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள சுபி மகானின்  பாடல்கள் போன்றவையும்  அறியக் கிடைத்தன.

இரண்டொரு மாதங்கள் முன்னம் 2008 இல் பார்த்த  rab ne bana di jodi திரைப்படம் பற்றி நினைத்துக்கொண்டிருந்த போது “உருவகக்காதல் வழி தெய்வக் காதலைச் சொல்லும் படம்” என்று அப்படத்தை புரிந்து கொள்ள முடியும் என்ற எண்ணம் மின்னல் வெட்டாக தோன்றி மறைந்தது. படத்தை இன்னொரு முறை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தால் இந்தப் புரிதலை சரி பார்த்து விட முடியும் என்றிருந்தேன். அந்த வாய்ப்பு நேற்று அமைந்தது. தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பினார்கள்.

+++++

எதிர்பாராத விபத்தில் காதலித்தவர் இறந்து போதல், திருமணம் நின்று விட்ட அதிர்ச்சியில் மரணப்படுக்கையில் தந்தை என ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வாழ்க்கையின் அதிர்வுகளில் தனிமைப் பட்டுப் போன தானி (அனுஷ்கா ஷர்மா) தந்தையின் கடைசி ஆசைக்கிணங்கி சுரி (ஷாரூக் கான்) யைத் திருமணம் செய்து கொள்கிறாள். சுரி நல்லவன். சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்பவன். அவன் ஹீரோ இல்லை. தூர நின்று அவளுக்கு வேண்டியதைச் செய்து பரிவு காட்டுகிறான். சுரிக்கு அவள் மேல் காதல். ஏனென்று கேட்டால் அவனுக்கு தானியின் முகத்தில் rabb (இறைவன்) தெரிகிறார். தானி அவன் உலகுக்குள் வந்த பிறகு இறைவனைக் கண்டால் தோன்றும் பரவச நிலையைப் போன்ற ஓர் ஆனந்த உணர்வை அவன் அடைகிறான். அவளுக்கு அவன் மீது காதல் இல்லை. அவனிடம் அன்பைக் காட்ட தன்னிடம் அன்புணர்வேதும் எஞ்சியிருக்கவில்லை என்று தானி சொல்கிறாள். சிறிது காலம் காத்திருந்தால் தன்னை முற்றிலும் மாற்றிக் கொண்டு பழைய தானியை அழித்துக் கொண்டு ஒரு புதிய மனுஷியாய் அவனுடைய மனைவியாய் வலம் வருவேன் என்கிறாள். சுரி காதலிப்பதோ பழைய தானியை ; அவள் ஏன் மாற வேண்டும்? அவள் மாறாமல் முன்னம் அவளுள் இருந்த உற்சாகத்துடன் வளைய வர வேண்டும் என்று விரும்புகிறான் சுரி. அவள் மேல் தனக்கிருக்கும் அன்பை பிரியத்தை வார்த்தைகளால் காட்டாமல் ஒரு விளையாட்டில் சுரி ஈடுபடுகிறான். தன்னுடைய முடியை திருத்திக் கொண்டு, இருக்கமான கால்சட்டை மாட்டிக் கொண்டு தானி நடனம் கற்றுக் கொள்ளும் இடத்துக்கு ராஜ் என்கிற பெயரில் செல்கிறான். உயிர் நண்பன் பாபியின் சலூனில் ராஜின் மேக்-அப்பை போட்டுக்கொள்கிறான். சுரியின் மனசாட்சி போல கூடவே இருந்து துணையாகவும் அவனுடைய நெஞ்சின் குரல் போன்றும் வருபவன்  பாபி (வினய் பாடக்). சுரியின் குணங்கள் எதுவும் இல்லாமல் ஒரு Macho personality யாக, ஆட்டமும் உல்லாசமும் கேளிக்கையுமாக  தானியிடம் நட்பு கொள்கிறான். நட்பு வளர்கிறது. ராஜ் தான் சுரி என்ற உண்மை தானிக்கு தெரியவிடாமல் அவன் நாடகம் தொடர்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் ராஜ் அவளிடம் தான் காதலை தெரிவிக்கிறான். தானி சஞ்சலமுறுகிறாள். ராஜின் காதலை ஏற்பதா? அல்லது கணவர் சுரியுடனேயே இருப்பதா என்ற  குழப்பம்! படம் நெடுக மூன்று முறை பொற்கோயில் வருகிறது. அங்குதான் வள் குழப்பத்துக்கு விடை கிடைக்கிறது. பொற்கோயிலின் குளத்துக்கருகே இறைவனை பிரார்த்தனை செய்தவாறு மூடியிருக்கையில் சுரியின் முகத்தில் இறை தெரிவதாக உணர்கிறாள். அவளை அழைத்துப் போவதற்காக வரும் ராஜிடம் “உன்னுடன் ஓடினால் சுரியிடமிருந்து சென்று விடலாம் ; ஆனால் இறைவனிடமிருந்து சென்றுவிட முடியுமா? சுரியின் முகத்தில் எனக்கு இறைவன் தெரிகிறான்” என்று சொல்கிறாள். படத்தின் இறுதிக்காட்சியில்  தானியிடம் சேர்ந்து ஆடுவதற்காக அழைக்கப்படும் ராஜின் இடத்தில் இப்போது சுரி. தானியிடம் சேர்ந்து சுரி ஆடுகிறான். தானிக்கு எல்லாம் தெளிவாகிறது.

அன்பின் சமயமே இறைவனின் ஒரே சமயம் என்னும் பொருள் படும் “மத்தபி இஷ்க்” என்ற கருதுகோள் பாரசீக இலக்கியத்தில் நான்காம் நூற்றாண்டிலிருந்தே வலியுறுத்தப்பட்டு வந்தது. இரு வகை அன்பு அல்லது காதல் பற்றி பேசின சுபி இலக்கியங்கள் – இஷ்க் – இ – ஹகிகி மற்றும் இஷ்க்-இ-மஜாஸி. முன்னது இறை மேல் கொண்ட காதல், பின்னது பிற உயிர்கள் மேல் கொண்ட காதல். பக்திக்காதலை அலசிய சுபி ஞானிகள் மனிதர்களின் பிற உயிர்களின் காதலை இறைக்காதலின் படிமமாக்கிக் கொண்டார்கள்.  கண்ணுக்கெட்டா இறைவனை கொடூரக் காதலி எனச் செல்லமாகக் கோபித்துக் கொண்டார்கள் ;  காதலை வருத்தம் தரும் நோய் என வர்ணித்தார்கள். “ப்யார் ஏக் தர்த்” – “காதல் ஒரு வலி” என்று தானி பல இடங்களில்  கூறுவதை படத்தில் பார்க்கலாம்.     

தெய்வீகத்தைப் பேசுகையில் அழகை (“ஜமால்”) காதலியின் முக்கியமானதொரு வெளிப்பாடாக சுபி ஞானிகள் சித்தரித்தார்கள். இது ஒரு பித்து நிலை. இந்த நிலையில் சில மனிதர்களை அவர்கள் தெய்வீகத்தின் மறுவடிவமாக ஏற்றிப் பார்க்கவும் செய்தார்கள். இஸ்லாமிய இறையியல் மறுக்கின்ற “அவதாரம்” என்ற நோக்கில் அவர்கள்  பார்க்கவில்லை என்பதை இங்கு குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.

சுபி ஞானியின் பித்த நிலையை சித்தரிப்பாக சுரியின் முகத்தில் இறையைக் காண்பதாக தானி உணர்வதைக் கொள்ளலாம். இறைக்காதலை நாடும் சுபி தத்துவத்தின் படிமமாக மனிதக் காதலாகிய ராஜுடனான காதலை   நிராகரித்து இறைக்காதலின் படிமமாகிய சுரியுடனான காதலை உறுதி செய்யும் தானியின் இறுதித் தேர்வாகக் காண முடியும்.

புல்ஹே ஷா, வாரிஸ் ஷா போன்ற சுஃபிக் கவிஞர்களால் ஞானிகளால் செறிவுற்றது பஞ்சாபி இலக்கியம். சுபிக் கருத்துகளின் தாக்கம்  சீக்கிய சமயத்திலும் விரவியிருக்கிறது. சுபியின் அடிப்படைக்  கருத்தான உண்மை ஒன்றே என்பதை குரு நானக் சீக்கியர்களின் புனிதச் சின்னமான “ஓர் ஓங்காரம்” என்ற எழுத்திலக்கத்தில் பதிவு செய்கிறார். சுபிக்களைப் போன்றே சீக்கியர்களின் வழிபாடும் இசையையொட்டியே அமைந்திருக்கிறது. 12ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த செவ்வியல் பஞ்சாபி இலக்கியத்தின் முன்னோடியும் சுபி ஞானியுமாகிய பாபா பரீத்-தின் 112 ஈரடிகளை 4 செய்யுட்களை சீக்கிய மதத்தின் ஐந்தாம் குரு – குரு அர்ஜன் – புனித கிரந்தத்தின் அங்கமாக்கியதும் சுபி இஸ்லாமுடன் சீக்கிய மதத்துடனான நெருங்கிய கருத்தியல் தொடர்பைக் காட்டுகிறது.

Rab ne bana di  jodi – படத்தில் பொற்கோயில் மூன்று இடங்களில் வருவதாக முன்னரே சொன்னேன். சலூன் காட்சிகள் அனைத்திலும் சுவரில்  தொங்கும் குருநானக்-கின் திருவுருவம் பின்னணியாக இருக்கிறது.

பஞ்சாபி இலக்கியத்தின் ஷேக்ஸ்பியர் என்று கருதப்படும் வாரிஸ் ஷா சொன்னார்  :- “தெய்வக் காதலை சந்திக்கும் ஆத்மா என்ற இந்த ஒட்டுமொத்தக் குறிப்பு பெரும் ஞானத்தின் அடிப்படையில் சமைக்கப்பட்டிருக்கிறது” (Eh rooh qalboot da zikr sara nal aqal de mel bulaya ee)   

தெய்வக்காதலை மனிதக்காதலிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்கும் கண்ணை இன்னும் பெற்றிராத தானி வெறும் மீசையை மட்டும் எடுத்து விட்டு ராஜ்-ஆக மாறும் சுரியைக் கண்டு பிடிக்காமல் இருப்பது கதையின் நிகழ்த்து அம்சம்  என்பதை படத்தை முதல் முறை பார்த்த அன்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

என்னைப் பொறுத்த வரையில், இரண்டு – மூன்று காட்சிகளை நீக்கியிருந்தால் இந்தப்படம் இன்னும் சிறப்புற்றிருக்கும். சுமோ பயில்வானுடன் சுரி பொருட்காட்சியில் சண்டையிட்டு தானியைக் கவர நினைப்பது, பிறகு, தானி “Macho” அல்ல தான் நாடுவது என்று தெளிவுபடுத்துவது, இறுதியாக ஜப்பானில் தேனிலவு கொண்டாட சென்று வந்ததாக சுரி கொடுக்கும் நகைச்சுவை வர்ணனைகள் – இவையெல்லாம் தேவையற்ற காட்சிகள். ஜப்பான் சுற்றுலாவை விளம்பரம் செய்வதற்காக  ஸ்க்ரிப்ட்டை நீர்க்கச் செய்திருக்கவேண்டாம்!

Rab ne

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | 1 Comment